مت‌لایف؛ شروع شیرین و پایان زهرمار نیمار

به گزارش پایگاه خبری سه امتیاز؛ گاهی فوتبال عجیب‌ترین دایره‌ها را می‌سازد؛ دایره‌ای که نقطه شروع و پایانش یکی است. داستان نیمار با پیراهن تیم ملی برزیل هم دقیقاً چنین روایتی دارد؛ قصه‌ای که از نیوجرسی آغاز شد و در همان‌جا به پایان رسید.

نیمار اولین گل ملی خود را سال ۲۰۱۰ در نیوجرسی به ثمر رساند؛ در ورزشگاهی که آن روزها با نام نیو میدوولندز شناخته می‌شد و امروز فوتبال‌دوستان آن را با نام مت‌لایف استادیوم می‌شناسند. آن گل، شروع مسیر ستاره‌ای بود که قرار بود سال‌ها امید اول فوتبال برزیل باشد.

۱۶ سال بعد، همان ورزشگاه دوباره به قاب اصلی زندگی ملی نیمار تبدیل شد؛ اما این بار نه با لبخند و شروعی رؤیایی، بلکه با اشک و خداحافظی. برزیل مقابل نروژ شکست خورد، از جام جهانی کنار رفت و نیمار پس از آخرین گل ملی خود، با چشمانی اشکبار از فوتبال ملی خداحافظی کرد.

نیمار مسیرش را با تیم ملی برزیل با ۸۰ گل ملی به پایان رساند؛ آماری که او را به بهترین گلزن تاریخ سلسائو تبدیل کرد. شماره ۱۰ برزیل سال‌ها با پیراهن زرد، بار امید یک ملت را روی دوش کشید؛ از نسل پس از رونالدینیو و کاکا تا سال‌هایی که همه نگاه‌ها برای نجات برزیل به ساق‌های او دوخته می‌شد.

اما پایان این مسیر، تلخ‌تر از چیزی بود که هواداران برزیل انتظار داشتند. حذف از جام جهانی، اشک‌های نیمار و خداحافظی او از فوتبال ملی، مت‌لایف را از یک ورزشگاه معمولی به بخشی از تاریخ شخصی او تبدیل کرد.

حرف‌های نیمار بعد از بازی کوتاه بود، اما وزن زیادی داشت: «تلاش کردم، تلاش کردم… حالا تمام شد. اینجا شروع کردم، اینجا تمام کردم.»

اولین گل ملی؛ مت‌لایف، با لبخند.

آخرین گل ملی؛ مت‌لایف، با اشک.

قصه شماره ۱۰ برزیل همان‌جایی بسته شد که روزی آغاز شده بود؛ در ورزشگاهی که حالا برای همیشه بخشی از داستان نیمار خواهد ماند.

جمع‌بندی

نیمار با ۸۰ گل ملی و عنوان بهترین گلزن تاریخ تیم ملی برزیل، از فوتبال ملی خداحافظی کرد؛ اما نکته عجیب‌تر این بود که اولین و آخرین گل ملی او در یک ورزشگاه به ثمر رسید: مت‌لایف استادیوم در نیوجرسی.