تاریخ انتشار : جمعه ۱۲ تیر ۱۴۰۵ - ۲۰:۰۰
کد خبر : 20732

پوستکوگلو در النصر؛ آغاز پروژه عبور از فوتبال ستاره‌محور

پوستکوگلو در النصر؛ آغاز پروژه عبور از فوتبال ستاره‌محور
انتخاب آنژه پوستکوگلو برای نیمکت النصر، اگر فقط به‌عنوان یک جابه‌جایی ساده روی نیمکت دیده شود، بخش مهم ماجرا گم می‌شود. النصر در سال‌های اخیر با جذب ستاره‌هایی مثل کریستیانو رونالدو، سادیو مانه، مارسلو بروزوویچ، اوتاویو، ژائو فلیکس و کینگزلی کومان، از یک باشگاه بزرگ عربستانی به پروژه‌ای جهانی تبدیل شد؛ اما این پروژه هنوز به یک پرسش کلیدی پاسخ نداده است: النصر می‌خواهد فقط مجموعه‌ای از ستاره‌ها باشد یا تیمی با هویت فنی مشخص؟

به گزارش پایگاه خبری سه امتیاز؛ تغییر سرمربی در النصر را باید در ادامه فشار چندساله‌ای دید که از لحظه ورود کریستیانو رونالدو به این باشگاه آغاز شد. النصر دیگر فقط یک تیم مدعی در لیگ عربستان نیست؛ باشگاهی است که هر فصل با نام‌های بزرگ، هزینه‌های سنگین و انتظار قهرمانی وارد مسابقات می‌شود. همین سطح از توقع باعث شده نیمکت این تیم در سال‌های اخیر آرام و باثبات نباشد.

النصر در تابستان ۲۰۲۵ خورخه ژسوس را پس از جدایی استفانو پیولی به‌عنوان سرمربی انتخاب کرد؛ مربی پرتغالی باتجربه‌ای که سابقه قهرمانی با الهلال و حتی فتح لیبرتادورس با فلامنگو را داشت. همان زمان هم روشن بود هدف باشگاه فقط حضور در کورس قهرمانی نیست، بلکه پایان دادن به حسرت جام در دوران رونالدو است. قرارداد ژسوس یک‌ساله اعلام شد و این یعنی باشگاه از همان ابتدا نیم‌نگاهی به ارزیابی کوتاه‌مدت پروژه داشت.

مسئله اصلی النصر در چند سال اخیر این بوده که باشگاه از نظر ستاره‌سازی و جذب نام‌های بزرگ جلوتر از هویت تاکتیکی خود حرکت کرده است. رونالدو، سادیو مانه، بروزوویچ، لاپورت، اوتاویو، ژائو فلیکس، کومان و چند خرید پر سر و صدای دیگر باعث شدند النصر از نظر کیفیت فردی یکی از پرمهره‌ترین تیم‌های آسیا باشد، اما چنین تیمی نیاز به مربی‌ای دارد که فقط ترکیب را مدیریت نکند؛ بلکه برای این حجم از ستاره، مدل بازی بسازد.

از همین زاویه، انتخاب آنژه پوستکوگلو معنادار می‌شود. او مربی‌ای نیست که فوتبالش را بر احتیاط، مدیریت رختکن یا بازی واکنشی بنا کند. پوستکوگلو با ایده حمله، پرس، مالکیت، بازی مستقیم رو به جلو و ساختار تهاجمی شناخته می‌شود؛ سبکی که در سال‌های اخیر با عنوان «Angeball» مشهور شده است. تیم‌های او معمولاً با خط دفاعی بالا، پرس سنگین، فول‌بک‌های متمایل به مرکز و وینگرهای باز بازی می‌کنند؛ سبکی جذاب اما پرریسک که به بازیکنان آماده، سریع و منضبط نیاز دارد.

پوستکوگلو از نظر رزومه، مربی‌ای با سابقه جام‌آوری در چند محیط متفاوت است. او در استرالیا با بریزبن رور قهرمان شد، با تیم ملی استرالیا جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۵ را فتح کرد، با یوکوهاما مارینوس قهرمان جی‌لیگ ژاپن شد، در سلتیک اسکاتلند چند جام گرفت و سپس در تاتنهام، با وجود پایان تلخ کارش در لیگ، قهرمانی لیگ اروپا را به باشگاهی داد که سال‌ها در حسرت جام بود.

با آمدن پوستکوگلو، احتمالاً برخی بازیکنان ستون‌های اصلی پروژه باقی می‌مانند. کریستیانو رونالدو، با توجه به قرارداد تمدیدشده تا ۲۰۲۷ و جایگاه فنی و تجاری‌اش، همچنان محور اصلی تیم خواهد بود. اما نقش او ممکن است از مهاجم همیشه درگیر پرس به تمام‌کننده‌ای با آزادی بیشتر در یک ساختار هجومی تغییر کند. رونالدو در این مدل باید بیشتر از همیشه از ارسال‌های سریع، حملات از کناره‌ها و پاس‌های عمقی بازیکنانی مثل فلیکس و کومان تغذیه شود.

ژائو فلیکس هم از بازیکنانی است که می‌تواند در فوتبال پوستکوگلو نقش مهمی بگیرد. او میان خطوط بازی می‌کند، توانایی پاس نهایی دارد و می‌تواند پشت سر رونالدو یا از سمت چپ به داخل زمین حرکت کند. کینگزلی کومان نیز به دلیل سرعت، کیفیت یک‌به‌یک و تجربه بازی در سطح اول اروپا، کاملاً با نیاز پوستکوگلو به وینگرهای باز و انفجاری سازگار است. کومان پس از جدایی از بایرن مونیخ به النصر پیوست و طبق گزارش‌ها قراردادش تا ۲۰۲۸ اعتبار دارد

در نقطه مقابل، بازیکنانی مثل سادیو مانه و بروزوویچ در وضعیت حساس‌تری قرار می‌گیرند. مانه هنوز کیفیت، تجربه و قدرت تمام‌کنندگی دارد، اما سن بالا، دستمزد سنگین و رقابت با کومان و فلیکس می‌تواند جایگاه او را متزلزل کند. اگر پوستکوگلو بخواهد تیم را سریع‌تر و جوان‌تر کند، مانه شاید یکی از گزینه‌هایی باشد که یا نقش محدودتری بگیرد یا در فهرست خروج قرار بگیرد.

درباره بروزوویچ، مسئله کمی پیچیده‌تر است. او از نظر هوش تاکتیکی و کنترل ریتم بازی بازیکن ارزشمندی است، اما سیستم پوستکوگلو در پست هافبک دفاعی نیاز به بازیکنی دارد که هم در بازی‌سازی زیر فشار قوی باشد و هم فضای پشت خط پرس را با دوندگی بالا پوشش دهد. اگر بروزوویچ از نظر بدنی آماده باشد، می‌تواند مغز تیم بماند؛ اگر نه، النصر احتمالاً به دنبال هافبکی جوان‌تر و دونده‌تر خواهد رفت. برخی گزارش‌های نقل‌وانتقالاتی نیز از پایان همکاری یا ابهام در آینده بروزوویچ نوشته‌اند

.پرونده لاپورت تقریباً مسیر جداگانه‌ای داشت. انتقال او به اتلتیک بیلبائو با پیچیدگی اداری همراه شد و در نهایت فیفا مجوز ثبت انتقال را صادر کرد. این یعنی خط دفاع النصر از قبل هم در مسیر بازسازی قرار گرفته بود؛ موضوعی که برای مربی‌ای مثل پوستکوگلو اهمیت زیادی دارد، چون خط دفاعی بالا بدون مدافعان سریع و دروازه‌بان مسلط به بازی با پا، تبدیل به نقطه ضعف بزرگ می‌شود.

در این چارچوب، بازیکنانی مثل بنتو، محمد سیماکان، اینیگو مارتینس و مدافعان سریع‌تر باشگاه می‌توانند شانس بیشتری برای ماندن داشته باشند؛ به‌خصوص اگر بتوانند در ساخت بازی از عقب و دفاع در فضای پشت خط دفاعی موفق باشند. در سیستم پوستکوگلو، مدافع فقط برای دفع توپ نیست؛ باید پاس اول را درست بدهد، از جلو بازی کند و از سرعت حریف در انتقال‌ها نترسد.

از نظر تاکتیکی، پوستکوگلو احتمالاً النصر را به سمت ۳-۳-۴ یا ساختارهای نزدیک به آن می‌برد؛ شکلی که در زمان مالکیت توپ می‌تواند به ۵-۳-۲ هجومی تبدیل شود. در این مدل، فول‌بک‌ها به مرکز زمین نزدیک می‌شوند، دو هافبک شماره ۸ جلوتر بازی می‌کنند، وینگرها عرض زمین را نگه می‌دارند و مهاجم نوک در محوطه منتظر تغذیه از عمق و کناره‌ها می‌ماند. این سیستم برای تماشاگر جذاب است، اما اگر فاصله خطوط کنترل نشود، پشت دفاع النصر به‌راحتی در معرض ضدحمله قرار می‌گیرد.

بنابراین انتخاب پوستکوگلو برای النصر هم هیجان‌انگیز است و هم پرریسک. هیجان‌انگیز است چون او می‌تواند از ستاره‌های هجومی تیم، فوتبالی تماشایی و پرگل بسازد. پرریسک است چون لیگ عربستان پر از مهاجمان سریع، تیم‌های ضدحمله‌ای و رقبایی است که مقابل النصر انگیزه مضاعف دارند. پوستکوگلو اگر بخواهد همان نسخه بی‌محافظ و کاملاً تهاجمی فوتبالش را بدون تغییر اجرا کند، ممکن است تیمش زیبا بازی کند اما ضربه بخورد.

با این حال، النصر احتمالاً دقیقاً به همین شوک فنی نیاز داشت. تیمی که چند سال با ستاره‌ها تعریف شده، حالا باید با سبک بازی تعریف شود. پوستکوگلو برای چنین کاری انتخاب شده است: تبدیل النصر از تیمی وابسته به لحظه‌های رونالدو و کیفیت فردی ستاره‌ها، به تیمی که برنامه حمله، پرس و مالکیت دارد.

جمع‌بندی این تغییر روشن است؛ النصر جام داخلی را چشیده، اما هنوز دنبال تثبیت جایگاه خود به‌عنوان قدرت اول منطقه است. پوستکوگلو اگر بتواند بین فوتبال تهاجمی خودش و واقعیت فیزیکی و سنی ترکیب النصر تعادل ایجاد کند، این پروژه می‌تواند موفق شود. اما اگر بازسازی ترکیب، خروج بازیکنان نامناسب و جذب مهره‌های هماهنگ با سیستم انجام نشود، النصر فقط یک نام بزرگ دیگر به نیمکت خود اضافه کرده است؛ بدون اینکه مشکل اصلی‌اش، یعنی نبود هویت پایدار فنی، حل شود.

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.