صعود بی‌سر و صدا در دل تورم ۳۲ درصدی/ آگهی تبلیغاتی بدموقع صدا و سیما علیه فوتبال ایران

به گزارش پایگاه خبری ۳ امتیاز،  در روز  پنجم فروردین سال جاری، تیم ملی ایران با تساوی ۲-۲ مقابل ازبکستان، صعود خود به  جام جهانی ۲۰۲۶ را  در فاصله دو هفته تایان پایان مرحله مقدماتی قطعی کرد؛ اما آنچه بیش از خودِ صعود جلب توجه کرد، واکنش مردم به این نتیجه بود.

تا چند سال پیش، صعود به جام جهانی بهانه‌ای برای پخش شیرینی و هم نشینی شادی به بهانه شکل می‌گرفت.  صحنه‌هایی که حین و بعد بازی ایران – استرالیا در ۸ آذر ۱۳۷۶ در ذهن‌مان مانده، گواه آن شور جمعی است.

اما امروز، انگار دیگر خبری از آن حال‌وهوا نیست. صعود اخیر تیم ملی در سکوت گذشت. نه خیابان‌ها خبری از جشن داشت، نه شبکه‌های اجتماعی پر از هیجان بود. سؤال اینجاست که چه اتفاقی افتاده؟ چرا تیم ملی دیگر مثل گذشته با واکنش و اقبال عمومی مواجه نیست؟

عملکرد ناپایدار تیم، ناکامی‌های بین‌المللی، حواشی پررنگ و گاه آزاردهنده و مسائلی مانند دریافت حواله خودرو، بخشی از ماجراست. بیرون زمین هم اوضاع چندان بهتر نیست. رسانه‌هایی که بیشتر از تحلیل، تبلیغ می‌کنند و ترجیح می‌دهند به جای نقد یا سکوت در پیش بگیرند و به اصطلاح سری که درد نمی‌کند را با دستمال نمی‌بندند.

آماری از دنبال کنندگان تیم ملی

طبق نظرسنجی ایسنا در سال ۱۴۰۱، تنها ۳۷ درصد مردم ایران خود را فوتبالی می‌دانند؛ یعنی حدود ۳۱ میلیون نفر. این در حالی‌ است که برای ۵۵ میلیون نفر، فوتبال موضوعی بی‌اهمیت به شمار می‌رود. اما پرسش بعد خواندن آمار اینجاست که چرا اقشار غیردرگیر با فوتبال در سال ۱۳۷۶ همزمان و بعد بازی استرالیا تیم ملی را بیشتر دنبال می‌کردند؟ واکنش اجتماعی بیشتری داشتیم؟

نظر سرمربی تیم ملی در مورد  جو ورزشگاه‌ها

برخی معتقدند آنچه این روزها فوتبال را از سبد هیجانات جمعی کنار زده، نه فقط اتفاقات درون زمین، بلکه وضعیت کلی جامعه است. تا جایی که یک مرتبه امیر قلعه‌نویی سرمربی تیم ملی عنوان کرد که هیجانات و اتفاقات حوزه‌های دیگر را به ورزشگاه می آورند و روی سکوها با شعار علیه فوتبالیست‌ها و مربیان خودشان را تخلیه می‌کنند.

آمار اقتصادی و تاثیر روی

طبق آمار مرکز آمار ایران، نرخ تورم سالانه در سال ۱۴۰۳ به ۳۲.۵ درصد رسیده و تورم نقطه‌به‌نقطه اسفند ماه نیز ۳۷.۱ درصد اعلام شده است. در چنین شرایطی، طبیعی است که برای بسیاری از مردم، فوتبال دیگر اولویت اول هیجان یا دل‌خوشی نباشد. هنوز در سال‎‌های اخیر  ایسپا  در مورد تاثیر میزان تورم بر کاهش طرفداران فوتبال ایران یا عدم دنبال کردن این مسائل، نظرسنجی منتشر نکرده است.

وقت بازنگری فرا رسیده است

تیم ملی تنها یک مجموعه یازده‌نفره در زمین نیست؛ نماینده یک ملت است. وقتی این تیم فاصله‌اش را با مردم زیاد می‌بیند، باید به دنبال ترمیم این رابطه رفت. با بازگرداندن اعتماد، با پذیرش نقد، با عملکردی صادقانه در زمین و رفتار حرفه‌ای بیرون از آن. برای نمونه چندی قبل سردار آزمون مهاجم تیم ملی در مورد بهترین دروازه‌بان ملی ایران متنی منتشر کرد. واکنش‌ها و مصاحبه های از این نسل با کلید واژه «بهترین نسل تیم ملی» عملاً بین هواداران و حامیان تیم ملی فاصله ایجاد می‌کند.

*آگهی تبلیغاتی صدا و سیما علیه تیم ملی

نمی‌شود صرفاً در زمان پیروزی، سرود «بر طبل شادانه بکوب» پخش شود و در زمان شکست، با شعار «چیزی از ارزش‌ها کم نمی‌شود» دغدغه‌های فنی فوتبالدوستان را نادیده گرفت. رابطه تیم ملی و مردم، عاطفی است؛ و این رابطه، بیش از همیشه نیازمند رسیدگی، احترام و شفافیت است. کارشناس‌ها نباید نقش دکور و صندلی پُرکن برنامه داشته باشند و در حضورشان حتماً باید نقد صورت بگیرد و نباید به خاطر تبلیغات همه چیز را فدا کرد.